Metalowe lub bardzo grube etui mogą zakłócać sygnał magnetometru. Zdejmij etui przed skanowaniem, aby uzyskać najczystsze odczyty. Jeśli etui jest z plastiku lub silikonu, zwykle nie wpływa na wynik, ale zdejmowanie go i tak pozostaje dobrym nawykiem.

Uruchom aplikację i trzymaj telefon z dala od ściany — najlepiej na środku pomieszczenia. Aplikacja odczyta otoczeniowe pole magnetyczne na tym poziomie odniesienia. Ten etap kalibracji sprawia, że odczyty widoczne przy ścianie odzwierciedlają rzeczywiste zmiany, a nie szum tła. Większość wersji aplikacji sama prosi o kalibrację przy pierwszym uruchomieniu.

W domach w Ameryce Północnej profile rozmieszcza się zwykle co 16 cali (czasem co 24 cale w nowszym budownictwie lub w ścianach garażu). Rozpoczęcie od narożnika daje przewidywalny punkt wyjścia — pierwszy profil znajduje się zazwyczaj 15,25 cala od narożnika (z uwzględnieniem 0,75 cala płyty narożnej). W budownictwie europejskim rozstaw bywa znacznie bardziej zróżnicowany, więc nie opieraj się na założeniach co do odległości — zaufaj wskazaniom czujnika.

Przyłóż telefon płasko do powierzchni ściany, tyłem obudowy delikatnie opartym o płytę gipsowo-kartonową. Przesuwaj go powoli w poziomie na stałej wysokości (dobrze sprawdza się wysokość klatki piersiowej). Zachowaj równomierny ruch — około 5 centymetrów na sekundę. Obserwuj przy tym wykres magnetometru w aplikacji.

Gdy przesuniesz telefon nad metalowym wkrętem lub gwoździem (który wskazuje położenie profilu), odczyt magnetometru gwałtownie wzrośnie. Aplikacja zwykle wyróżni to wskaźnikiem wizualnym i może uruchomić wibrację lub sygnał dźwiękowy. Szczyt skoku znajduje się dokładnie nad metalowym elementem — a profil jest tuż za nim.

Uwaga: możesz zobaczyć kilka mniejszych skoków, jeśli wzdłuż jednego profilu jest kilka wkrętów. To normalne. W profilu wkręty rozmieszcza się zwykle co 8-12 cali w pionie.

Gdy skok osiągnie maksimum, przytrzymaj telefon nieruchomo i zaznacz to miejsce na ścianie małą kreską ołówka lub kawałkiem taśmy malarskiej. Taśma malarska jest idealna, bo nie zostawia śladów i jest dobrze widoczna.

Usuń zaznaczenia i powtórz skanowanie. Zrób to co najmniej dwa razy — raz na wysokości klatki piersiowej i raz na innej wysokości (20 cm wyżej lub niżej). Jeśli oba przejścia pokazują skok w tym samym miejscu w poziomie, potwierdziłeś profil. Jeśli położenie skoku się przesuwa, może to być fałszywy sygnał od rury, metalowego wspornika lub puszki elektrycznej, a nie od profilu.

Większość profili ma 1,5 cala (38 mm) szerokości. Wkręt jest zwykle wkręcony pośrodku profilu. Jeśli więc znajdziesz skok w położeniu X, profil biegnie od X - 0,75 cala do X + 0,75 cala. Przy dużych obciążeniach staraj się wiercić blisko środka profilu (w miejscu skoku), a nie przy krawędzi.

Gdy znajdziesz już jeden profil, szukaj następnego 16 cali (lub 24 cale) w obie strony. Zeskanuj ponownie, aby to potwierdzić. Powtarzaj wzdłuż ściany, aż zaznaczysz wszystkie położenia profili.

Jeśli nie widzisz żadnych skoków, ściana może mieć bardzo mało wkrętów (starsze konstrukcje wykonane tylko na gwoździe) albo przesuwasz telefon zbyt szybko. Spróbuj wyraźnie zmniejszyć prędkość skanowania.

Jeśli odczyt jest wszędzie stale wysoki, możesz znajdować się blisko dużego metalowego obiektu (grzejnika, ściany na profilach stalowych, belki stalowej) albo nie skalibrowałeś aplikacji w neutralnym miejscu. Skalibruj ponownie z dala od ściany.

Puszki elektryczne, uchwyty rur i narożniki aluminiowe również mogą powodować skoki. Jeśli skok nie pasuje do regularnego rozstawu 16 cali, sprawdź to dokładniej, pukając w ścianę — nad profilem słychać głuche, pełne uderzenie, a pusta płyta brzmi jak pudło.